Van gekken en dwazen, terpen en vijanden, tot eigenwijze jongeren, nonnen en sexshops voor vrouwen..Onze Schatten is net een vette rollercoaster-ride door de kleurrijke geschiedenis van ons Nederlandje. Everybody should watch this!

Ik zelf vind het één van de beste ervaringen ooit! We hebben veel gepraat, gediscussieerd, gehuild, ruzie gemaakt, heel veel gebibberd van de kou en geplast in onze broekjes van het lachen!
Even een shoutout naar de hele crew: Was super op met jullie samen te werken, thank you guys so much!

En voor de laatste keer; om Julia (von Graevenitz, regie) te quoten:
“OPNIEUW!!!!!!”

Van ridders en landheren, tot ondergrondse Amsterdamse schuilkelders tegen neutronenbommen en bunkers in het weiland! We hebben het allemaal gezien tijdens het draaien van deze aflevering.

Was het je al eens opgevallen dat er onder de Amsterdamse metro een vette schuilkelder is? Nou, mij dus niet! Totdat we als mollen mee werden genomen in een totaal onbekende wereld. Als er oorlog uit zou breken, zouden wij met duizenden bekenden en onbekenden ons moeten verschuilen in deze ondergrondse bunker.. Wat zou je daarvan vinden?

IK moet er in ieder geval niet aan denken!

*Pluspunt: ik heb deze aflevering een echte ridder mogen ontmoeten!
*Minpunt: Hij was, laten we zeggen.. Iets te rijp voor mij.. En kwam niet echt aan op een wit paard.. Maarrr hij heeft ons wel meegenomen naar een echt kasteel..  Best romantisch, als je de schietgaten en kanonnen wegdenkt..!

Jeetje wat was dit een heftige aflevering om te draaien.. Je komt wel vaker in aanraking met de dood; om je heen, in de media etc. Maar dit kwam echt heel dichtbij!

Een 400 jaar oud lijk, een crematorium, al die kerkhoven en begraafplaatsen. That was some heavy sh*t.. Maar gelukkig had ik de jongens, die sleepten me er doorheen. Het was bijzonder om alle verhalen te horen, hoe het er vroeger aan toe ging en hoe mensen toen met doden om gingen. Interessant om te zien hoe we nu met de dood om gaan. Toch vond ik het heel emotioneel. Gelukkig had ik vier brede schouders om af en toe op uit te huilen..

En ik kan nog steeds niet geloven dat we in een echt graf hebben gelegen!!!!!